کانون همبستگی فرزندان شاهد

کانون تشکلهای فرزندان شاهد

 
ما در قبال فرزندان شهداء مسئولیم
نویسنده : حسین عامریان - ساعت ٤:٥۸ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٠ تیر ۱۳٩٠
 

در اسلام، انسان در برابر خداوند متعال مسئول است و بر اساس این مسئولیت، وظایف و تکالیفی نیز در قبال خود، خانواده، گروه، جامعه و محیط پیرامون دارد که بایستی با حس دلسوزی و اهمیت دادن به سرنوشت افراد، نسبت به اعمال و رفتار و ... خود و دیگران حساس بوده، از تمام توان خویش در راه اصلاح دین و امور دنیوی خود و دیگران تلاش نماید. به عبارت دیگر انسان نمی توان بدون توجه به اطراف خود، بی تفاوت از کنار مسائل بگذرد. بلکه لازم است نسبت به امورات هم نوع خود دغدغه داشته باشد و تا حد وسع خود در قبال آزادی و اختیاری که به او عطا شده است ، عمل نموده، پاسخگو باشد. امام صادق (ع) درهمین خصوص می فرمایند: «هرکس که اهتمام به امور مسلمین نداشته باشد،مسلمان نیست». رهبر معظم انقلاب نیز از این تکلیف تحت عنوان «تقوای جمعی» یاد نموده اند و ضمن تأکید بر اهمیت آن در سرنوشت فردی و جمعی، همگان را به رعایت و انجام آن دعوت کردند.

مسلما انجام این تکلیف با عافیت طلبی محقق نشده و در این راه باید فداکاری کرد، هزینه ها نمود و رنجها کشید و حتی با گذشتن از جان در راه ایمان و عقیده ، به عنوان عالیترین نماد یاری و خدمت به دین خدا ، یعنی شهادت رسید. همانطورکه امام (ره) فرموده اند :«هیچ ولی خدایی نبود که در راه خدا قیام بکند الا اینکه سیلی خورد».

با عنایت به این مهم، ما فرزندان شهداء نیز به حکم الهی، نه تنها نسبت به خود، خانواده و جامعه مسئول هستیم، بلکه نسبت به جامعه رفیع فرزندان شهداء که به آن تعلق داریم، در حد توان مسئول بوده و باید جهت اعتلای دینی و دنیوی آنها تلاش نمائیم که در غیر اینصورت، خدای ناکرده شریک لطمات مادی و فرهنگی وارده به ایشان خواهیم بود.


 
 
نحوه شکل گیری و روش فعالیت کانون یادگاران شاهد
نویسنده : حسین عامریان - ساعت ٦:٤۸ ‎ب.ظ روز شنبه ٤ تیر ۱۳٩٠
 

 

  • برای پاسخگوئی به سؤالات متعدد مطرح درخصوص فرزندان شهداء و عملیاتی نمودن شیوه های مورد نظر برای حل مسائل پیرامون آنها، در قدم اول می بایست هسته مرکزی ایجاد می شد تا در آن فضا تصمیمات لازم اتخاذ و فعالیتها صورت می گرفت. بر همین اساس در بدو امر کانون یادگاران شاهد تأسیس گردید.

 

  • با توجه به پراکندگی فرزندان شاهد در کل کشور، با سلایق و خصوصیات متفاوت و در عین حال نیاز به انسجام و ارتباط میان آنها، مؤسسین به این نتیجه رسیدند که می بایست سازماندهی دقیق و گسترده ای صورت پذیرد. در همین راستا بنا بر این شد که در کلیه صنوف(فرزندان شاهد هنرمند، پزشک، مهندس، حقوقدان و..) و استانها و شهرها مختلف، با مساعدت و تشویق و زمینه سازی، موجبات ایجاد تشکلهای فرزندان شاهد توسط خود آنها فراهم شده و سپس در قالب اتحادیه ای کشوری تشکلها به هم پیوسته ، متحد و هماهنگ گردند. 

 

  • تشکل های که ایجاد شده اند و یا ایجاد می شوند، درصورت تمایل، به عضویت کانون درمی آیند و ضمن ایجاد پتانسیلی واحد و توانمند، برنامه های سازماندهی شده و هماهنگی را در کشور اجرا می کنند. 

 

  • تشکلهای عضو ضمن حفظ استقلال و ادامه فعالیتهای درون تشکیلاتی، تابع تصمیمات جمعی اتخاذ شده در کانون خواهند بود. 

 

  • شکل هیئت امنائی، بدلیل ملاحظات و تجربیات متعددی که در مورد کار جمعی و گروهی بخصوص در سطح کلان و بویژه در فضا و فرهنگ کار جمعی که در کشور ما وجود دارد ، انتخاب گردید. 

 

  • تشکل مرکزی ضمن رعایت سیستم دموکراتیک همراه با مشارکت گسترده تشکلها، با ایجاد هیئت امنائی مستقل و البته در سایه، مانع از بروز نوسانات شدید و احیانا انحرافات احتمالی در تشکل می گردد. 

 

  • به منظور تسریع و تسهیل پذیرش دیگر تشکلها و فرزندان شهداء برای همکاری مشترک و مطمئن تر در بستر کانون، تلاش شد اعضاء هیئت امناء از میان فرزندان شاهدی که سرشناسان تر، متعادل، با تجربه، شناخته شده، دارای حسن سابقه و مدیریت در جامعه بودند، انتخاب شوند تا تشکلها بتوانند با اعتماد نسبی، سریع، کم هزینه و مطمئن تر به آنها، در کانون متمرکز شده و با آرامش و اعتماد بیشتری به فعالیت مشترک با دیگر تشکلها بپردازند.

 

  • جهت تعریف و تعیین حدود وظایف و اختیارات هریک از ارکان و شفاف شدن نقش هر یک از تشکلهای عضو در کانون، آئین نامه داخلی تدوین و با تنفیذ غالب اختیارات، امور جاری و مدیریتی کانون، طی شرایطی به تشکلهای عضو یا منتخبین آنها، سپرده شد.  

 


 
 
شیوه کلی مورد نظر برای حل مسائل پیرامون فرزندان شاهد
نویسنده : حسین عامریان - ساعت ۱:۱٧ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢۳ خرداد ۱۳٩٠
 

ü      از انگیزه ، توانمند و پنانسیلهای بالا و متنوع که فرزندان شاهد دارند کمک گرفته شود.

ü      متکی به خود بوده و کاملا مستقل عمل نمایند.

ü      شمول حداکثری از فرزندان شاهد جلب گردد.

ü      انسجام ، هماهنگی و ارتباط بومی و صنفی قوی میان فرزندان شاهد ایجاد گردد.

ü      سازماندهی و ساختار منظمی طراحی و فراهم شود که بتواند اهداف مذکور را از لحاظ کمی و کیفی اجرائی نماید.

ü      برنامه ریزی دقیق صورت گیرد تا از تمامی ظرفیتهای در تمامی زمینه ها بهره گرفته شود.


 
 
چند سوال از خودمان
نویسنده : حسین عامریان - ساعت ۳:٢٧ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٠ خرداد ۱۳٩٠
 

1.      چرا تلاش مؤثر و کافی برای ارتقاء جایگاه فرزندان شاهد تا رسیدن به جایگاه واقعی و مورد انتظار صورت نگرفته است؟

2.      چرا فرزندان شاهد با این همه وجوه اشتراک آرمانی و فرهنگی و صنفی ، در کنار هم و متحد و هماهنگ نیستند؟

3.      چرا از پتانسیل تجمیعی بالای فرزندان شاهد برای خدمت به خود آنها و جامعه استفاده مناسبی نمی شود؟

4.      چرا فرزندان شاهد با تمام اهمیت و جایگاهی که دارند ، مرجع و صدای واحدی ندارند تا سخنگوی آنها باشد و حقوق آنها را استیفاء کند؟

5.      چرا فرزندان شاهد باید چشم به دیگران داشته باشند که برای آنها کاری کنند و وابسته به تصمیمات و سلایق دولتها باشند؟

6.      چرا فرزندان شهداء در تعاملات اجتماعی ، نقش انفعالی دارند؟

7.      چرا قوانین و عمل مجریان بگونه ای است که بعضا شأن فرزندان و خانواده ها رعایت نمی گردد؟

8.      چرا اقدام مؤثری برای حل بسیاری از مشکلات صنفی و فرهنگی فرزندان شاهد صورت نگرفته است؟

9.      با توجه به اینکه امام خمینی(ره) فرمودند فرزندان شهداء ذخیره های عظیم انقلاب محسوب می شوند ، نقش فرزندان شاهد در نظام کجاست؟ چه مقدماتی برای این کار فراهم شده است؟

10.  اگر مشکلی برای نظام پیش آید ، جامعه فرزندان شاهد چه کاری برای دفاع و صیانت از این هزینه بزرگی که برای حفظ و استقرار نظام اسلامی کرده اند، می توانند انجام دهند؟ و برای مثال در فتنه سال 88 فرزندان شاهد در دفاع از نظام و ولایت چه کاری چه نقشی داشتند؟

11.  نسبت فرزندان شهداء، وارثان فرهنگ ایثار و شهادت با این فرهنگ چیست؟ و چه ساز و کارهائی برای انتقال فرهنگ ایثار و شهادت به جامعه و آنها وجود دارد؟

12.  به چه میزان از ظرفیت فرزندان شهداء در راستای اهداف نظام استفاده شده است؟

و....

اینها همه سؤالاتی است که می توانیم از خود بپرسیم و به آن جواب دهیم. اگر جواب قانع کننده ای داشتیم که بسیار خوب. در غیر اینصورت باید تا دیر نشده بدنبال راه حل مناسب آنها باشیم.

 


 
 
گزارش برگزاری دومین همایش کانون
نویسنده : حسین عامریان - ساعت ۱۱:٥٧ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٧ دی ۱۳۸٩
 

دومین همایش کانون در تاریخ ١٧ دیماه در محل سالن جلسات اصحاب الحسین(ع) سازمان صدا وسیما، برگزار گردید.

در این همایش که جمعی از مؤسسین و مسئولین و نمایندگان ٢۵ تشکل فرزندان شاهد سراسر کشور حضور داشتند، ابتدا تعدادی از اعضاء جدید به معرفی تشکل و برنامه های آنها و نیز ارائه نقطه نظرات خود پیرامون اهداف و برنامه های کلی کانون پرداختند و سپس اساسنامه(درشرف ثبت کانون) و آئین نامه داخلی توسط اعضاء مورد بررسی دقیق و کارشناسانه قرار گرفت و سرانجام آئین نامه داخلی با اعمال تغییراتی به تصویب اعضاء رسید.

همچنین در پایان همایش، درخصوص اهمیت تدوین برنامه جامع و چشم انداز کانون و لزوم مشارکت جدی و فعال اعضاء در آن نکاتی از سوی برخی از شرکت کنندگان مطرح و مقرر شد اعضاء نقطه نظرات کارشناسی تشکل خود را جهت جمعبندی و بررسی در جلسه آتی کانون ، در اسرع وقت به مدیرعامل کانون ارائه نمایند. 

لازم بذکر است، اولین همایش کانون در تاریخ 29 آبانماه با موضوع معرفی کانون و اهداف و برنامه های کلی آن و نظرات مسئولین و نمایندگان تشکلها شرکت کننده پیرامون آن و همچنین آشنائی با تشکلهای فرزندان شاهد و مسئولین آنها، برگزار شده بود که در آن جلسه با اتفاق آراء کلیات اهداف و برنامه های کانون و لزوم تلاش جهت تحقق آنها، به تصویب شرکت کنندگان رسید.


 
 
رسالت ایثارگران
نویسنده : حسین عامریان - ساعت ۱٠:۳٥ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢۱ آذر ۱۳۸٩
 

 

ایثار یعنی منفعت غیر را بر مصلحت خود مقدم داشتن و شهادت بالاترین و آخرین مرحله از خود گذشتگی و ایثار است. جوهره و صفات شهید، فرهنگی را ترویج می‌کند که در آن باید ایثار و از خود گذشتگی در تاروپود زندگی نمایان گردد و گمنامی و فارغ شدن از منیت‌ها و در نظر گرفتن منافع جمع در راستای ایمان دینی به یک وظیفه تبدیل گردد. فرهنگی که با خودخواهی، خودکامگی سر ستیز دارد و با حریت و آزاد منشی در دنیای خاکی سر وفاق. فرهنگی که الگو از شهدای تاریخ می‌گیرد و در این وادی حریت حسین بن علی(ع) چون سرمشقی تابناک است.

ترویج فرهنگ ایثار و شهادت نیاز به لوازمی دارد که ابتدا با شناخت درست جوهره ایثار و شهادت و درگام بعدی تجلی این جوهره در نقل و عمل مروجین یعنی حاملان و فرهنگ سازان، در بستر جامعه جاری و ساری شده و به تبع آن جامعه از برکات مادی و معنوی آن برخوردار می‌گردد.

امروزه شاهد آن هستیم که مروجین فرهنگ ایثار و شهادت نتوانسته‌اند آنچنان که باید در انتقال محتوای پیام شهدا به مردم و بخصوص نسل جدید، موفق باشند. شاید بتوان یکی از دلایل این ناتوانی را فزونی نقل برخی مروجین بر عمل آن‌ها دانست که موجب تناقض فکری برای مخاطبین گردیده و عملاً گرایش و جذب پیام‌ را کاهش داده است؛ به طور کل هر زمینه و پدیده‌ای که بستر خود محوری ، خودخواهی، صنفی و قومی گری را گسترش دهد، در نقطه مقابل با فرهنگ ایثار و شهادت خواهد بود. مانند سخنرانی که در مورد ایثار صحبت می کند و در پایان سخنرانی در مورد میزان حق‌الزحمه اش زیاده خواهی یا چانه زنی می‌کند. بی شک این تناقض آشکار بین نقل و عمل خدشه‌ای جبران ناپذیر بر مفهوم ارائه شده وارد می نماید.

ایثارگری یک رفتار مستمر و فرهنگ رفتاری است نه یک اتفاق دفعتی. ایثارگر بدنبال عوض خواهی ایثار خود نیست بلکه کسی است که عملاً از خودگذشتگی و ایثار را در زندگی شخصی و اجتماعی خود به کار می بندد و از خودخواهی و زیاده خواهی گریزان است و آن را عملی در تقابل با روحیه از خودگذشتگی معنا می کند.

بنظر می رسد که برای انتقال فرهنگ ایثار به جامعه و به خصوص نسل جدید، شخصی که عنوان وزین ایثارگری را حمل می کند، خواسته یا ناخواسته مسئولیت سنگینی را عهده دار گردیده است. چراکه الگوی عملی و عینی جامعه در ترویج فرهنگ ایثار گردیده فلذا باید حامل و عامل واقعی فرهنگ ایثار نیز باشد. والا دیگران الگو و نماد خود را هرچند نازل الغاء و جایگزین خواهند نمود و اینگونه می شود که فرهنگ ایثار و ایثارگران در جامعه به شعار بسنده شده و مهجور می گردند.

مقام عظمای ولایت نیز درخصوص اهمیت ترویج فرهنگ ایثار و شهادت در جامعه می فرمایند :

         «هر یک از این ستارگان درخشان(شهداء)، می‏تواند عالمی را روشن کند. بنابراین، حقیقت شهادت حقیقت عظیمی است. اگر این حقیقت، به وسیله کسانی که امروز در قبال شهیدان مسؤولیت دارند، زنده بماند، حفظ و تقدیس گردد و بزرگ نگاه داشته شود، همیشه تاریخ آینده ما، از این ایثار بزرگی که آنان کردند، بهره خواهد برد. همچنان که تاریخ بشریّت، هنوز از خون به ناحق ریخته سرور شهیدان تاریخ، حضرت ابی‏عبدالله‏الحسین علیه الصّلاه والسّلام بهره می‏برد؛ چون کسانی که وارث آن خون بودند، مدبّرانه‏ترین و شیواترین روشها را برای زنده نگهداشتن این خون به کار بردند... گاهی رنج و زحمتِ زنده نگهداشتن خون شهید، از خود شهادت کمتر نیست

به امید آنکه ما دانش آموختگان مکتب شهداء بتوانیم با عمل به رسالت زینبی و حسینی خود، مدیون خون شهداء و ایثار ایثارگران نشده، وارثان شایسته و حقیقی آن مردان الهی باشیم که پاداش آن کمتر از شهادت نخواهد بود. انشاء الله


 
 
حسرت انسجام !
نویسنده : حسین عامریان - ساعت ۸:٤۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٧ آذر ۱۳۸٩
 

درمیانه ماه مبارک رمضان بود که نوبت به سوره مبارکه انبیا رسید. آدم و نوح و خلیل و موسی و عیسی ... ، غرق داستان سفیران توحید بودم که فریادی از آیه نود و دوم به پا خاست و مرا به خود خواند که " ان هذه امتکم امة واحده و انا ربکم فاعبدون " این اولین پیام پس از بیان داستان ها بود که گویا خدای مهربان درآن می خواست ازعامترین اشتراکات بشر (که همانا گرایش فطری به معبود است) نیز برای ایجاد انسجام پیرامون او استفاده کند...

و ما فرزندان شاهد که موحدیم ، مسلمانیم ، پیرو خاندان پیامبریم و افزون بر آن نور گرفته از ستارگان هدایتیم هنوز در حسرت انسجام میان خود مانده ایم .

باری برماست که بر این ریسمان محکم که خط سرخ محمد و آل علی است بیاویزیم و خود را هرچه بیشتر متشکل و منسجم کنیم تامصداق این آیه نباشیم :

        " ولاتکونوا کالذین تفرقوا و اختلفوا من بعد ما جائهم البینات و اولئک لهم عذاب عظیم " (آل عمران 105)


 
 
مرامنامه واهداف کانون
نویسنده : حسین عامریان - ساعت ٩:۳۳ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱ آذر ۱۳۸٩
 

 

بسم رب الشهداء

 

   

(مرامنامه کانون)

                               ( آیه٢٠٠ آل عمران)     

«یا ایها الذین آمنوا اصبروا و صابروا و رابطوا و اتقوا الله لعلکم تفلحون»
                                                                                                  

 انقلاب اسلامی ایران حاصل خیزش تفکر اسلام ناب و برآمده از مکتب اهل بیت مطهر نبی گرانمایه اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) است که ثمره شیرینش حکومت آموزه های تابناک این تفکر در هیئت نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران بود. در آغازین روزهای غرس این نهال مبارک بود که جوانانی از جنس ذوالفقار سرشار از ایمان سینه خویش را سپر تندبادهای عناد معاندین و غرض مغرضین کرده و بی هیاهوی سیاسی وخودنمایی های شیطانی برای خدا برخاستند و جان خود را فدای راه حق کردند .

شهیدان سالکان بحق طریق سلوک و ستارگان راه جهاد فی سبیل الله بودند و ما فرزندان آن شعله های پرفروغ بر این باوریم که این باب (جهاد فی سبیل الله) در هیچ زمانی بسته نیست .

باری ! اندیشه ما بر این استوار است که جدال حق و باطل تمام شدنی نیست و این بار جبهه باطل نزاعی خاموش و صد البته مخرب تر را بر ما تحمیل کرده است و ما فرزندان شاهد که وارثان پیروان شهدای کربلاییم باید که به خود آییم و با محور قرار دادن خط سرخ شهادت و مجاهدت در راه خدا که بی شک همان حبل الله است ، بر انسجام و اتفاق خویش بیافزاییم .

با این باور و با الهام از متن آیات شریفه قرآن کریم که ما را امر به اعتصام به حبل الهی می کند ، در اندیشه فراهم آوردن بستری هستیم تا به برکت آن فرزندان شهداء از طریق ایجاد تشکل های منسجم یکدیگر را بیابند و در قالب آن بر توانایی هم بیافزایند. باشد که این کار که احساس وظیفه نسبت به راه شهیدان و رسالت زینبی و حسینی با تلاش در جهت تحقق منویات مقام عظمای ولایت مهمترین دلیل آغاز آن است ، مسیری فراهم آورد تا این جویبارهای زلال را به هم پیوند دهد و رودی خروشان بیافریند که :

 

«ید الله مع الجماعه»

 

   * * * * * * * * *

 

 

 (اهداف کانون)

1. پاسداری از ارزشها و ترویج فرهنگ ایثار و شهادت در جامعه و میان اعضاء

2. ارتقای سطح فرهنگی ، اجتماعی و اعتقادی فرزندان شهداء

3. تلاش در جهت رفع اساسی مسائل و مشکلات فرزندان شهداء و جلب منفعت آنها

4. دفاع از حقوق اجتماعی ،فرهنگی و اعتقادی فرزندان شهداء

5. تلاش در جهت افزایش انسجام ، همکاری و تعامل میان فرزندان شهداء

6. تلاش در جهت ایجاد ، تقویت ،حمابت و مساعدت تشکلها ، گروهها و مجامع قومی و جغرافیائی فرزندان شهداء که در راستای مبانی اعتقادی کانون تشکیل شده یا می شوند

7. تلاش برای ایجاد هماهنگی وانسجام میان تشکلهای فرزندان شهداء

٨ . استفاده از توانمندی های فرزندان شهداء در جهت پیشبرد اهداف کانون